U sklopu kontinuirane serije arhitektonskih radionica na Arhitektonskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu, uspješno je realizovan Modul C pod nazivom “Urban Parametric Modeling”. Fokus ovog modula bio je na integraciji naprednih algoritamskih alata u proces urbanističkog planiranja, koristeći kao polazište semestralni zadatak sa predmeta Urbanističko projektovanje 3.
Radionica se realizuje u sklopu naučnoistraživačkog projekta MODULAR, koji finansira Ministarstvo za nauku, visoko obrazovanje i mlade Kantona Sarajevo, pod vodstvom prof. dr. Slađane Miljanović.
Kontekst i metodološki okvir
Radionica je bazirana na lokalitetu Kvadrant 30 u opštini Novo Sarajevo, prostoru nekadašnje industrijske zone površine 4,79 ha. Cilj zadatka je transformacija ovog zapuštenog područja u savremeno stambeno naselje, uz postizanje balansa između izgrađenog prostora i održivog razvoja.
Uvodni dio radionice vodio je ass. Edib Pašić, koji je studentima obrazložio metodologiju izrade urbanističkog projekta sa fokusom na interpretaciju ključnih urbanističko-tehničkih parametara (UTP). Ovi parametri definišu kapacitet prostora i uključuju:
- Gustina naseljenosti: 250 st/ha.
- Koeficijent izgrađenosti (Ki): ≤1,5.
- Gustina izgrađenosti (Pi): ≤50%.
- Spratnost: Pretežna spratnost P+8.
- Standardi parkiranja: 1,5 PM po stambenoj jedinici.
Parametarska simulacija i razvoj varijanti
Centralni dio radionice realizovan je pod mentorstvom v. asist. Amine Mihmić, koja je kroz softversko okruženje Grasshopper demonstrirala proces parametarskog modelovanja naselja. Kroz razvijenu skriptu, implementirana su stroga ograničenja prema projektnom zadatku, omogućavajući algoritmu da vrši automatsku kalkulaciju bruto izgrađene površine (BGP) i trenutnu provjeru usklađenosti svakog rješenja sa zadatim parametrima.
Uz primjenu dodataka Urbano i OpenNest, proces je dodatno optimizovan za testiranje različitih tipologija i funkcionalnih odnosa. Ovaj pristup omogućio je generisanje velikog broja varijanti u realnom vremenu, testirajući različite scenarije kroz:
- Dinamičku promjenu volumetrije i spratnosti objekata kolektivnog stanovanja.
- Optimizaciju udaljenosti između objekata radi osiguravanja adekvatnog osunčanja i privatnosti.
- Precizno balansiranje namjena prema zadanom odnosu od 85% stanovanja i 15% poslovanja.
- Evaluaciju zelenih površina težeći ka normi od 9m^2 po stanovniku.
Korištenjem naprednih alata, studenti su dobili priliku da kritički preispitaju važeći Regulacioni plan iz 1989. godine. Na taj način, ponuđena su autentična rješenja prilagođena savremenim socio-ekonomskim i ekološkim uslovima, čime je uspješno odgovoreno na kompleksne zahtjeve modernog urbanog planiranja.
Povezano
